24 Ιανουαρίου 2018

Η Κρίση των Γαϊδάρων της Μυκόνου.

Μια μέρα εμφανίστηκε σε ένα χωριό ένας άνδρας με γραβάτα. Ανέβηκε σε ένα παγκάκι και φώναξε σε όλο τον τοπικό πληθυσμό ότι θα αγόραζε όλα τα γαϊδούρια που θα του πήγαιναν, έναντι 100 ευρώ και μάλιστα μετρητά. 
Οι ντόπιοι το βρήκαν λίγο περίεργο, αλλά η τιμή ήταν πολύ καλή και όσοι προχώρησαν στην πώληση γύρισαν σπίτι με το τσαντάκι γεμάτο και το χαμόγελο στα χείλη. Ο άνδρας με τη γραβάτα επέστρεψε την επόμενη μέρα και πρόσφερε 150 ευρώ για κάθε απούλητο γάιδαρο, κι έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι πούλησαν τα ζώα τους. Τις επόμενες ημέρες προσέφερε 300 ευρώ για όσα ελάχιστα ζώα ήταν ακόμα απούλητα με αποτέλεσμα και οι τελευταίοι αμετανόητοι να πουλήσουν τα γαϊδούρια τους. Μετά συνειδητοποίησε ότι στο χωριό δεν έμεινε πια ούτε ένας γάιδαρος και ανακοίνωσε σε όλους ότι θα επέστρεφε μετά από μια εβδομάδα για να αγοράσει οποιοδήποτε γάιδαρο έβρισκε έναντι … 500 ευρώ!! Και αποχώρησε. 
Την επόμενη μέρα ανέθεσε στον συνέταιρό του το κοπάδι των γαϊδάρων που είχε αγοράσει και τον έστειλε στο ίδιο χωριό με εντολή να τα πουλήσει όλα στην τιμή των 400 ευρώ το ένα. Οι κάτοικοι βλέποντας την δυνατότητα να κερδίσουν 100 ευρώ την επόμενη εβδομάδα, αγόρασαν ξανά τα ζώα τους 4 φορές πιο ακριβά από ότι τα είχανε πουλήσει, και για να το κάνουν αυτό, αναγκάστηκαν να ζητήσουν δάνειο από την τοπική τράπεζα. 
Όπως φαντάζεστε, μετά την συναλλαγή οι δύο επιχειρηματίες έφυγαν διακοπές σε έναν φορολογικό παράδεισο της Καραϊβικής, ενώ οι κάτοικοι του χωριού βρέθηκαν υπερχρεωμένοι, απογοητευμένοι, και με τα γαϊδούρια στην κατοχή τους που δεν άξιζαν πλέον τίποτα. Φυσικά οι αγρότες προσπάθησαν να πουλήσουν τα ζώα για να καλύψουν τα χρέη. Μάταια. Η αξία τους είχε πατώσει. 
Η τράπεζα λοιπόν κατάσχεσε τα γαϊδούρια και εν συνεχεία τα νοίκιασε στους πρώην ιδιοκτήτες τους. Ο τραπεζίτης όμως πήγε στον δήμαρχο του χωριού και του εξήγησε ότι εάν δεν ανακτούσε τα κεφάλαια που είχε δανείσει θα κατέρρεε και αυτός, και κατά συνέπεια θα ζητούσε αμέσως το κλείσιμο της ανοικτής πίστωσης που είχε με τον δήμο. 
Πανικόβλητος ο δήμαρχος και για να αποφύγει την καταστροφή, αντί να δώσει λεφτά στους κατοίκους του χωριού για να καλύψουν τα χρέη τους, έδωσε λεφτά στον τραπεζίτη, ο οποίος παρεμπιπτόντως … ήταν κουμπάρος του δημοτικού συμβούλου… 
Δυστυχώς όμως ο τραπεζίτης αφού ανέκτησε το κεφάλαιό του, δεν έσβησε το χρέος των κατοίκων, και ούτε το χρέος του δήμου, ο οποίος φυσικά βρέθηκε ένα βήμα πριν την πτώχευση. Βλέποντας τα χρέη να πολλαπλασιάζονται και στριμωγμένος από τα επιτόκια, ο δήμαρχος ζήτησε βοήθεια από τους γειτονικούς δήμους. Αυτοί όμως του έδωσαν αρνητική απάντηση, γιατί όπως του είπαν είχαν υποστεί την ίδια ζημιά με τους δικούς τους γαϊδάρους!!... 
Ο τραπεζίτης τότε έδωσε στον δήμαρχο την «ανιδιοτελή» συμβουλή / οδηγία να μειώσει τα έξοδα του δήμου: λιγότερα λεφτά για τα σχολεία, για το νοσοκομείο του χωριού, για την δημοτική αστυνομία, κατάργηση των κοινωνικών προγραμμάτων, της έρευνας, μείωση της χρηματοδότησης για καινούρια έργα υποδομών… 
Αυξήθηκε η ηλικία συνταξιοδότησης, απολύθηκαν οι περισσότεροι υπάλληλοι του δημαρχείου, έπεσαν οι μισθοί και αυξήθηκαν οι φόροι. Ήταν έλεγε αναπόφευκτο, αλλά υποσχόταν με αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές «να βάλει τάξη στη λειτουργία του δημοσίου, να βάλει τέλος στις σπατάλες» και να … ηθικοποιήσει το εμπόριο των γαϊδάρων. 
Η ιστορία άρχισε να γίνεται ενδιαφέρουσα όταν μαθεύτηκε πως οι δυο επιχειρηματίες και ο τραπεζίτης είναι ξαδέρφια και μένουν μαζί σε ένα νησί κοντά στις Μπαχάμες, το οποίο και αγόρασαν … με τον ιδρώτα τους. 
Ονομάζονται οικογένεια Χρηματοπιστωτικών Αγορών, και με μεγάλη γενναιότητα προσφέρθηκαν να χρηματοδοτήσουν την εκλογική εκστρατεία των δημάρχων των χωριών της περιοχής. Σε κάθε περίπτωση η ιστορία δεν έχει τελειώσει γιατί κανείς δεν γνωρίζει τι έκαναν μετά οι αγρότες. Εσύ τι θα έκανες στην θέση τους? Τι θα κάνεις εσύ? 

 ως γνωστό στην ιστορία αυτή εμπλέκονται επιχειρηματίες, τραπεζίτες, δημοτικές αρχές και φουκαράδες χωρικοί όλου του κόσμου καθώς όλος ο πλανήτης υπόκειται στους «κανόνες της αγοράς» … των γαιδάρων.
Xeimaros

Ps:Ηθικό Δίδαγμα 
δεν ξεπουλάμε Γαϊδάρους, παραγκεριές, ήθη και έθιμα, και τις τοπικές παραδόσεις,φτάσαμε να ξεπουλάμε τα πατρογονικά μας σε Eλβετούς... ντροπή μας.Αν πάλι κάποιοι δεν αντέχουν αυτόν τον τόπο, την Μυκονιάτικη ιστορία, τα ήθη, τα έθιμα και τα σύμβολά του, γιατί δεν πάνε να ζήσουν κάπου αλλού;Γιατί εδώ που έχουμε φτάσει να ξεπουλήσουμε το Νησί μας στο τέλος θα καταντήσουμε οι Μυκονιάτες από Καπεταναίοι, κωπηλάτες της γαλέρας !!! Τα αποτελέσματα της εκποίησης του τόπου μας και της αξιοπρέπειάς μας είναι ήδη εμφανή και φρικαλέα.

Posted By: Kολυμπηθρόξυλοs
ΡΡούνι-Ρούνι, το ύπουλο, κακό γουρούνι. ούνι-Ρούνι, το ύπουλο, κακό γουρούνι. 

8 Ιανουαρίου 2018

η Πατρίδα -αισίως- ψυχορραγεί …

Το πολιτικό κατεστημένο της χώρας αλωνίζει...
Δεξιοί ψηφοφόροι απογοητευμένοι ψάχνουν τη τιμωρία τους ανάμεσα στο αποκρουστικό πρόσωπο του ναζισμού και στη μυρουδιά της καμένης σάρκας ενός Διστόμου…
Κι αν ενοχλεί η μυρουδιά, υπάρχει και το γκέτο του Κολωνακίου…
Εκεί, που δεν μυρίζει τίποτα εκτός από φτηνό πατσουλί…
Τα πολιτικά «ρετάλια» συνθέτουν πίνακες ζωγραφικής…
Κεντρώοι ψηφοφόροι άστεγοι για χρόνια περιφέρουν το σαρκίο τους ανάμεσα στην εθνικοφροσύνη του παρελθόντος και την σοσιαλιστική ξευτίλα της παρούσας κονόμας…
Με τις πόρτες του παρελθόντος πάντα ανοιχτές σε imitation αγωνιστές …
Τα πολιτικά σκουπίδια παραμένουν στους κάδους…
Σοσιαλιστές ψηφοφόροι ταπεινωμένοι κρύβουν τη ντροπή τους κάτω από μια κουκούλα απροσδιορίστου χρώματος και στοιβάζονται με παλάμες ανοιχτές έξω από δεξιά και σοσιαλιστικά γραφεία για μια έσχατη βοήθεια η και μίζα…
Κι αν η μέρα δεν βγει καλή και η βοήθεια δεν φτάνει ε… υπάρχει και η Κουμουνδούρου… εκεί …που "πίσω απ’ τις λέξεις κρύβεται ο Αλέξης"…
Τα λάβαρα μιας χώρας στέκουν μεσίστια και κουρελιασμένα…
Οι πολιτικοί «επαναστάτες» ψάχνουν νέα μανιφέστα… η και μεταγραφή…
Κομμουνιστές ψηφοφόροι έκπληκτοι και ευνουχισμένοι αναπολώντας περασμένα μεγαλεία και «διηγώντας τα να κλαις» προσεύχονται κάτω από παλιές εικόνες ισχυρών ανδρών για ένα σύγχρονο «Μεσσία» που λίγο θα τους μοιάζει… απ’ τα παλιά…
Οι «σωτήρες» ξεπηδούν απ’ τις οθόνες καταβάλλοντας το ελάχιστο αντίτιμο διαφημιστικής προβολής...
Ο Εφιάλτης ενός κακού χρόνιου ονείρου μας σε ροζ συννεφάκι...
Με "φρέσκο" όνομα και φάτσα…
Με "φρέσκια" (αναπαλαιωμένη) ιδέα…
Με "φρέσκο" ήθος και σκοτεινό μέλλον κι ας είναι και Μακεδών...
........................ η Πατρίδα -αισίως- ψυχορραγεί …....................
[Χ Καφετζόπουλος]

4 Ιανουαρίου 2018

Πίνοντας τσίπουρο στον Πειραιά...


Οι γιορτές περάσανε, το ξέρω. Πρέπει να ξαναβάλουμε τα κεφάλια μέσα και να ξαναγυρίσουμε στις δουλειές μας. Κι αυτό το ξέρω. Μόνο που λέω να το τραβήξω λίγο ακόμη, ως την Δευτέρα. Μιας κι εφέτος τα Φώτα πέφτουν Σάββατο, ας φέρουμε την αργία μια μέρα μπροστά, οπότε σήμερα γίνεται ημιαργία. Και μιας κι η μέρα μίσασε ήδη, λέω να τα παρατήσουμε και να κατηφορίσουμε κατά τον Πειραιά, να τα πούμε λίγο και να πιούμε και κανένα τσίπουρο. Βέβαια, άμα μπλέξετε με κάποιον στα χρόνια μου, τι άλλο περιμένετε να ακούσετε παρά ιστορίες από τα παλιά. Και προπολεμικές, μη σας πω. Τέλος πάντων, ας καθήσουμε κάπου στην ακτή Τζελέπη, να χαζεύουμε και τα βαπόρια καθώς θα πίνουμε τα ηδύποτά μας και θα δούμε πού θα φτάσει η κουβέντα...

Πριν τον πόλεμο, ο Πειραιάς ήταν ο παράδεισος των χασισοποτών. Το κυνήγι που είχαν εξαπολύσει κατά των ναρκωτικών η αστυνομία και η χωροφυλακή, τόσο εδώ όσο και στην Αθήνα, δεν άφηνε τους χασισοπότες σε χλωρό κλαρί. Ειδικά μετά τον μεταξικό νόμο "προς καταστολήν του παρανόμου εμπορίου των ναρκωτικών φαρμάκων" του 1937, το κυνηγητό έγινε ανελέητο και οι χρηματικές ποινές έγιναν εξοντωτικές. Όμως, τούτη εδώ η περιοχή, από Δραπετσώνα μέχρι Καστέλλα, ήταν γεμάτη με κρυφές σπηλιές, απόκρημνα ρέματα και δυσπρόσιτες ακτές, όπου οι χασισοπότες έκρυβαν το μαυράκι και τους λουλάδες τους και πήγαιναν κρυφά για να φουμάρουν.

Πειραιάς, Λεύκα (κάτω από τα Μανιάτικα), διασταύρωση Παλαμηδίου και Αίνου. Στο Νο 8 της Αίνου (βέλος)
άνοιξε ο Μπάτης το 1920 χοροδιδασκαλείο, το "Κάρμεν". Απέναντι ήταν το σπίτι του Μιχάλη Γενίτσαρη.

Μια τέτοια ιστορία διηγείται ο Γιώργος Μπάτης σε ένα γνωστό τραγούδι του: "Ζούλα σε μια βάρκα μπήκα, στην σπηλιά του δράκου βγήκα". Η σπηλιά του δράκου βρισκόταν κάπου εκεί απέναντι, δεξιά, στις ακτές της Δραπετσώνας και δεν ξέρω αν σ' αυτήν οφείλεται το ότι προπολεμικά οι ρεμπέτες αποκαλούσαν τον Πειραιά "Πόρτο Δράκο". Σ' αυτή την σπηλιά, λοιπόν, ο Μπάτης και η παρέα του κρύβανε το χασίσι τους και τα συμπράγκαλά τους. Κι όποτε τους θυμιόταν, κατεβαίνανε στον μώλο, εδώ που καθόμαστε από κάτω να πούμε, παίρνανε μια βάρκα και πηγαίνανε να μαστουρώσουν με την ησυχία τους, αφήνοντας τους μπασκίνες που παρακολουθούσαν να πιστεύουν ότι πάνε απλώς μια βαρκάδα. Και τι παρέα, ε! Τρεις νοματαίοι άλφα-άλφα. Ο ένας είπαμε ήταν ο Μπάτης. Ο άλλος ήταν ο Στράτος Παγιουμτζής, ο οποίος τραγούδησε και το τραγούδι που αναφέραμε. Κι ο τρίτος ήταν ο αδικοχαμένος Ανέστης Δελιάς, ο Ανέστος ή Ανεστάκι, που άκουγε και στο παρανόμι "Αρτέμης".

Λίγο παρακεί από την σπηλιά του δράκου, ήταν μια άλλη σπηλιά, που την αναφέρει ο Βαμβακάρης στην αυτοβιογραφία του, η σπηλιά του Κουλού. Αυτή η σπηλιά βρισκόταν σε μια ακτή όπου απαγορευόταν η πρόσβαση, επειδή για κάποιον λόγο σ' εκείνα τα νερά μαζεύονταν σκυλόψαρα και σμέρνες. Οι ντόπιοι είχαν ονομάσει την ακτή "Απαγορεύεται". Όπως λέει ο Μάρκος, "από τότες το μέρος αυτό το λέγανε Απαγορεύεται διότι εκεί πέρα φάγανε τα σκυλόψαρα δυο τρεις ανθρώπους".


Εκείνη την εποχή, στην αγορά του Πειραιά, κάπου πιο πέρα από εδώ που καθόμαστε, είχε πάγκο ένας από τους πιο ονομαστούς νταήδες της πόλης, ο Νίκος ο Τρελάκιας. Δηλαδή, Μάθεσης λεγόταν ο άνθρωπος αλλά λίγοι τον ήξεραν έτσι. Ο Τρελάκιας σκάρωνε και κάτι στιχάκια, χάρη στα οποία γνωρίστηκε με κάποιους ρεμπέτες, όπως ο Μπάτης και ο Μάρκος. Μάλιστα, κάποτε παρεξηγήθηκε με τον Μάρκο και του έρριξε μια πηρουνιά στον λαιμό. Τέλος πάντων, ένα βράδυ έσωσε και βρέθηκε ο Τρελάκιας σε έναν τεκέ της Φρεαττύδας, όπου βρισκόταν ένας άλλος νταής, ένας μαχαιροβγάλτης για τον οποίο λέγανε ότι τράβαγε μαχαίρι για ψύλλου πήδημα, ο Κώστας ο Στρίγγλας. Κουβέντα την κουβέντα, δεν άργησε να γίνει παρεξήγηση και να βγουν οι κάμες αλλά μπήκαν στην μέση οι πιο ψύχραιμοι και το κακό αποσοβήθηκε.

Έλα, όμως, που ο Στρίγγλας δεν μπορούσε να χωνέψει την προσβολή. Να του πουλήσει ο άλλος νταηλίκι αυτουνού, που τον έτρεμαν ως και τα ντουβάρια της Φρεαττύδας; Την άλλη μέρα, λοιπόν, παίρνει ένα ξαδερφάκι του, καλό μούτρο κι εκείνος, πάνε στην αγορά και στα μουλωχτά την πέφτουν στον Τρελάκια. Ο ξάδερφος κρατάει από πίσω κι ο Στρίγγλας ρίχνει δυο μαχαιριές. Μόνο που ο Τρελάκιας άντεξε και, μόλις τον άφησαν, τράβηξε ένα πιστόλι κι έρριξε τέσσερις στον Στρίγγλα, που ξάπλωσε τ' ανάσκελα και δεν ματαγύρισε μπρούμητα.

Φυσικά, έτρεξε η αστυνομία, έπιασε τον φονιά και τον έκλεισε στην μπουζού. Όμως ο Τρελάκιας δεν έμεινε πολύ μέσα μιας και εκτιμήθηκε ότι βρισκόταν σε νόμιμη άμυνα. Τί έκανε όταν βγήκε; Το λέει ο ίδιος: "Μεγάλη Παρασκευή πήγα στον τάφο του Στρίγγλα, μαστούριασα και μετά τον έχεσα. Γιατί τό ΄χαμε πει ότι όποιος καθαρίσει από τους δυο θα πάει να χέσει στον τάφο του αλλουνού. Και έτσι έκανα".

Οι νταήδες Νίκος "Τρελάκιας" Μάθεσης και Μαρίνος "Μουστάκιας" Βογιατζής με καφέ και ναργιλέ στο χέρι.

Είπαμε πολλά και πέρασε η ώρα. Καιρός να πηγαίνουμε. Καθώς βαδίζουμε προς τον σταθμό, το βλέμμα πέφτει απέναντι, κάπου εκεί που βρίσκονταν τα αρχαία τείχη του Πειραιά. Λίγο πιο πάνω βρίσκεται η Κοπή και παραδίπλα, στα σύνορα του Πειραιά με την Δραπετσώνα, μια γειτονιά που παλιά την έλεγαν Βούρλα. Ουσιαστικά, τα Βούρλα ήταν ένα μεγάλο μπορντέλο που έφτιαξε ο Δήμος και το φύλαγε η αστυνομία, μόνο και μόνο για να μαζέψει σε ένα μέρος τα μικρά μπορντέλα που βρίσκονταν διάσπαρτα στην πόλη.

Στα Βούρλα, λοιπόν, λειτουργούσαν και "υβριδικά" μπορντέλα. Στην φάτσα ήσαν τεκέδες. τεκέδες κανονικοί, που καθόσουν κι έκανες τις τζούρες σου. Κι όταν μαστούρωνες, αν είχες κέφι, πήγαινες στο πίσω μέρος του μαγαζιού μέσω ενός διαδρόμου που είχε παραθυράκια στο ύψος της μέσης. Χτύπαγες με το δάχτυλο ένα παραθυράκι, εκείνο άνοιγε, έβγαινε ένα κουπάκι, έρριχνες μέσα στο κουπάκι ένα τάλληρο και αμέσως μετά κάποια κοπέλλα φερμάριζε τα πισινά της στο άνοιγμα. Έκανες την δουλειά σου κι έφευγες, κρατώντας κι εσύ την ανωνυμία σου και η κοπέλλα την δική της.

Καθώς φτάνουμε στον σταθμό, προλαβαίνουμε να προσθέσουμε μια πινελλιά ακόμη. Τα Βούρλα ήσαν περιφραγμένα με ψηλό μαντρότοιχο κι έμοιαζαν με φυλακή. Τον καιρό της κατοχής μετατράπηκαν σε κανονική φυλακή, η οποία λειτούργησε ως τα χρόνια της χούντας, οπότε και κατεδαφίστηκε. Από εκείνη την φυλακή, το 1955 απέδρασαν 27 κομμουνιστές πολιτικοί κρατούμενοι, οργανώνοτας μια από τις εντυπωσιακότερες αποδράσεις στην παγκόσμια ιστορία. Ίσως κάποια άλλη φορά πούμε κάτι και γι' αυτή...
http://teddygr.blogspot.gr/

17 Δεκεμβρίου 2017

"Μην στενοχωριέστε βρε κουτά, σας έχω έτοιμη την Απάντηση !!!

Κορφος 2Κ17 
Τι δεν καταλαβαίνεις;;Κορφος 2Κ17  Έτσι έγραφε στο μουτσούνοτεφτερο κάποιος τι δεν καταλαβαίνουμε παραθέτοντας την φωτογραφία διπλα .Μάλλον νεόκοπος στο Νησί δεν καταλαβαίνει ότι όλα αυτά, είναι πρώτα θέματα παιδείας ,και μετά οργάνωσης .Σιγά τα αυγά ούτε πρώτη ούτε δεύτερη φορα τα βλέπουμε !!! Κοντή μνήμη έχουμε όλοι ,αλλα θα σας την φρεσκάρουμε με φωτογραφίες προηγουμενων ετών και Δημαρχιών ...προσδεθείτε και απολαύστε φωτογραφίες απειρου καλους που έχουν κάνει το γύρο του κόσμου εν μέσω καλοκαιρινής σεζόν, και διοικούντων ανθρώπων που θέλουν να ξαναβάλουν την μούρη τους στα κοινά του Δήμου Μυκόνου.Και μετά, να τα σχόλια από κάτω από τους ειδήμονες του Facebook ..Δε σας κατηγορεί κανείς, ούτε λέω πως όλοι οι άνθρωποι πράττουν έτσι. Αλλά εκείνοι, όμως, που έχουν κοντή μνήμη και είναι μέρος του Νησιού αυτού...?
Σκεφτείτε αυτά που διαβάζετε τώρα   εδώ, και έπειτα από δύο λεπτά Ξεχάστε τα . Αυτό θα γίνει έτσι κι αλλιώς, εδώ έχουν ξεχαστεί άλλα, και πολλά χαμένα εκατομμύρια...που ήταν και παραμένουν τόσο σημαντικά για τον τόπο μας . Αλλά μην ξεχνάτε«όποιος δεν θυμάται το παρελθόν του, είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει». Αυτό πρέπει να το έχει πει ο George Santayana, φιλόσοφος. Αλλά δε θυμάμαι και πολύ καλά…Αλλά θα σας  ματαπουμε ότι :το ψάρι δε βρωμάει από το κεφάλι! Όχι, καλοί μου Πατριώτες, από την ουρά βρωμάει το ψάρι τελικά, από εσάς τους ιδιους !!!Και πόσο άσχημα ζέχνει το μπαγιάτικο ετούτο ψάρι, δεν το χωράει του ανθρώπου ο νους... Και μη χειρότερα, δηλαδή ως ευχή, αφού τα χειρότερα είναι προφανώς μπροστά μας...Γιατί τα σκουπίδια δεν τα πετάξαμε εμείς ,πολίτες αυτού του τόπου τα πέταξαν ,και όπως λέει ένα ρητό ότι σπέρνεις θερίζεις ,σκουπίδια σπέρνετε, σκουπίδια θα θερίζεται .

Posted By the: Σύλλογος Εκδοροσφαγέων Άνω Μεριάς.




Κορφος 200?





























9 Δεκεμβρίου 2017

Υπό του μηδενός.

Αγαπητέ παραλήπτη, 
όταν σταματήσουμε να αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας σαν πουτάνες που κλαίμε όταν μας κόβουν το μερίδιο από τα δεδουλευμένα μας και όταν αυξάνουν τα ποσοστά παρακρατήσεων των υπηρεσιών που δίνουμε, ίσως πάρουμε μπροστά. Διότι εσύ με το σκυμμένο κεφάλι που νομίζεις ότι τελείωσε ο κόσμος γιατί μίκρυνε ο δικός σου μικρόκοσμος πρέπει να δεις από κάτοψη την όλη κατάσταση και να σταματήσεις να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο. 
Εκτός αν είσαι κομματοβολεμένο κτήνος και χάνεις τα ποσοστά από το νταβατζιλίκι. Εσύ κομματόσκυλο της όποιας παράταξης, ούτως ή άλλως πουτάνα είσαι εκ γενετής. Πεθαμένος από την μήτρα της μάνας σου. Προδοτική λανθάνουσα γέννα που πρέπει να εξαλειφθεί από κύτταρο χωρίς ίχνος οίκτου. 
Αλλά απευθύνομαι στον άλλον, σε αυτόν που δούλεψε, που ονειρεύτηκε έναν καλύτερο κόσμο και πέρα από τον κώλο του, που έκανε οικογένεια γιατί το πόθησε και όχι για τα μόρια διορισμού. Σε αυτόν που τα χέρια του ακόμα και στις τσέπες κρυμμένα γίνονται γροθιές όταν βλέπει το άδικο να εξελίσσεται μπροστά του κι ας μην είναι δική του δουλειά. 
Εσύ, λοιπόν, δεν έχεις κανένα δικαίωμα να φέρεσαι σαν πόρνη. Εσύ και μόνο εσύ έχεις το δικαίωμα να επιζήσεις και να ξαναρχίσεις από την αρχή. Αν σκεφτείς ότι στεναχωριέσαι για πολύχρωμα χαρτάκια με το όνομα χρήμα θα μειδιάσεις. 
Εσύ δεν γεννήθηκες για να ανταλλάσσεσαι, μην το κάνεις λοιπόν τώρα στα δύσκολα. Το χρήμα εφευρέθηκε για τους ανάπηρους στην ψυχή. Γι'αυτούς που δεν μπορούσαν να κατακτήσουν το όνειρο με την ψυχή τους αλλά να το κλέψουν από αυτούς που μπορούσαν να το δημιουργήσουν. 
Ρώτα τον εαυτό σου: Αν από αύριο το πρωί σου έδιναν 10,000 ευρώ μισθό μέχρι τον θάνατό σου, θα ήσουν καλά; Αν σκεφτόσουν ότι «είμαι πλούσιος αλλά πατρίδα να σταθώ δεν έχω» τότε είσαι από αυτούς που γεννήθηκαν με την κατάρα του Δικαίου. 
Έχεις δικαίωμα να πατάς αυτό το χώμα γιατί απ’ ό,τι είδες η ελευθεριότητα να το πατά το τακούνι της κάθε πουτάνας μάς έφερε εδώ που μάς έφερε. Αν δεις καθαρά τα πρόσωπα όλων αυτών, που σε εκφοβίζουν με νομικίστικους και οικονομικούς όρους μέσω των ΜΜΕ καθημερινά, θα βάλεις τα γέλια. 
Πάρτους έναν- έναν και πες μου ποιον θα εμπιστευόσουν από αυτούς να σταθεί στο πλάι σου σε έναν πόλεμο που μπορεί να ξεκινήσει ίσως κι αύριο. Βρήκες κανέναν, διότι εγώ, όταν τους βλέπω τελευταία από κάτοψη, σκέφτομαι ότι σε έναν πόλεμο που ίσως ξεκινήσει αύριο, δεν θα περπατήσω μέχρι τα σύνορα να απωθήσω τον εχθρό. Θα πάω στα σπίτια τους. Από εκεί θα ξεκινήσω τον πόλεμο για να έχω τουλάχιστον τα νώτα μου σίγουρα. 
Να μην σκοτωθώ από εγχώρια πουτάνα, ούτε από εισαγόμενο νταβαντζή. Να σκοτωθώ από αυτόν που εγώ θα επιλέξω. 
Κάνει πολύ κρύο τις τελευταίες ημέρες και το πετρέλαιο έχει φθάσει στην τελευταία γραμμή στον λέβητα ενώ στο ντουλάπι έχουν μείνει τρία πάκα μακαρόνια, δύο κιλά ρύζι και δύο γάλατα. Ίσως αύριο να μην έχω καν σύνδεση να δω αν διάβασες τούτο το γράμμα. 
Σίγουρα αύριο όμως θα είμαι με 3 κουβέρτες πάνω μου και θα σε σκέφτομαι, Έλληνα, να είσαι κι εσύ στην ανάλογη θέση με μένα. 
Σήκωσε το κεφάλι σου, χάραξε τον δρόμο, σφίξε στην αγκαλιά το παιδί σου και ετοιμάσου για τα δύσκολα που δεν θα βρίσκουν λύση ούτε με όλο το χρυσό του κόσμου. Και πάρτο απόφαση ότι οι δικές σου πληγές δεν γιατρεύονται με χρήμα. Είναι τόσο βαθιές όσο και οι ρίζες τούτης της χώρας. 

Με εκτίμηση 
Simple Man

4 Δεκεμβρίου 2017

Ανεβαίνει επικίνδυνα το επίπεδο των υποψηφιων....

Mέ τήν προσχώρηση τού Σωματείου Διαρρηκτών : "Ούτε Γάτα ούτε ζημιά"... 

...διευρύνθηκε η Ομοσπονδία Κλεφτών, Σαλταδόρων, Αεριτζήδων, Μπουκαδόρων, Πορτοφολάδων καί συναφών επαγγελμάτων : 
 "Από 'δώ πάν κι οι  άλλοι"...

...προκειμένου νά κατέλθει μέ αξιώσεις στή διεκδίκηση αξιωμάτων ενόψει τών προσεχών αυτοδιοικητικών εκλογών τού 2019...



 Του ανταποκριτού μας στην Kουκουλού: Lousfinos Fisfiris

1 Δεκεμβρίου 2017

Οι Μυκονιάτες τον έχουν κοντό...

τον διάδρομο στο αεροδρόμιο της Μυκόνου !!!
Δεν προσγειώνονται τα αεροπλάνα  λόγω κοντού διαδρόμου .Υπάλληλοι του αεροδρομίου αναφέρουν στο «protothema» ότι μόνο τα 1.200 από τα 1.800 μέτρα του διαδρόμου έχουν τελειώσει και αυτή τη στιγμή που μιλάμε συνεχίζονται οι εργασίες. 
Αχ αυτοι οι γερμανοι. τι καλα που τα κανουν ολα. Χθες τραγουδουσαν για τα εργα τωρα μοκο. Τα 100 εκατομμυριακια τα τσεπωσαν ομως στο πρωτο εξαμηνο που 'διαχειριζονται' τα αεροδρομια. Κανουν εργα βεβαια. Θ αυξησουν τους σταθμους των τσεκ ιν στα ΑΔ. τεραστια επενδυση . δάκρυα και συγκίνηση μας πνιγουν ρε Γερμανοί . Αποζημιωσεις θα δωσουν στους επιβατες. Απα πα. Αποζημιωση δεν υπαρχει αυτη η λεξη στα γερμανικα.
Το χρονοδιάγραμμα μίλαγε για 29 Νοεμβρίου και τέλος ο διάδρομος ,σήμερα 1 δεκεμβρίου και μονο 1200 μετρα από τα 1800 έχουν τελειώσει, η ταλαιπωρία θα συνεχιστεί έως 14 δεκεμβρίου λένε και βλέπουμε ....αλήθεια κύριοι ποινικές ρήτρες υπάρχουν ; ή έχουμε ολική Κατοχή τελικά από τους Γερμανούς ;
Η ταλαιπωρία συνεχίζεται !!!
posted by: Prionokordela



28 Νοεμβρίου 2017

Μ' αυτά που βλέπεις στο Νησί... γίνεσαι βαπόρι.


O Ρέμος των Αλπεων, Λες να έχει και καμήλες;;;

Τα τελευταία καλοκαίρια σχολιάσαμε πολύ τις εμφανίσεις του Αντώνη Ρέμου στην Μύκονο, όπου το τσιφτετέλι συναντούσε την πιο ακριβή σαμπάνια και ο δημοφιλής τραγουδιστής, ως πρεσβευτής της νεοελληνικής διασκέδασης, βροντοφώναζε: «Fuck Ibiza, only Mykonos» και «Mykonos fuck all the world! Ok, I love this!». Συμμετείχε και εκείνος, με τον τρόπο του, στη διεθνή διαφήμιση μιας χώρας με κυριότερο αξιοθέατο το… ξεσάλωμα. Μιας Ελλάδας που καλεί τον επισκέπτη της να διασκεδάσει ακούγοντας φτηνή μουσική (την οποία όμως σε περιπτώσεις όπως του Ρέμου θα ακριβοπληρώσει), να πιει μέχρι τελικής πτώσεως ανακατεύοντας τσίπουρο με ουίσκι και έπειτα να ξεράσει «στο περιγιάλι το κρυφό και άσπρο σαν περιστέρι». Το κύμα θα ξεπλύνει την αηδία και αυτός, πίσω στην πατρίδα, θα διηγείται πόσο έντονα διασκεδάζουν οι Ελληνες.
Αυτή τη διασκέδαση την εξάγουμε κιόλας: «Ο Ρέμος θα κάνει την Κουρσεβέλ Μύκονο» διαβάζουμε, γιατί ναι, ο δημοφιλής διασκεδαστής θα δώσει στις 29 Δεκεμβρίου στο γνωστό θέρετρο (για την ακρίβεια στο σαλέ που φιλοξενεί το μυκονιάτικο «Nammos») μεγάλη συναυλία. Για να ξανά…«fuck all the world»; Δεν γνωρίζω αν είναι αλήθεια όσα γράφτηκαν, μεταξύ άλλων πως στην αυλή του σαλέ θα στηθούν ηχεία ώστε η μουσική να φτάνει ως τις κορυφές των βουνών, θα είναι πάντως σουρεαλιστικό να κάνεις σκι έχοντας πληρώσει μια περιουσία και να ακούς το «Κομμένα πια τα δανεικά» να αντιλαλεί στις λαγκαδιές των γαλλικών Αλπεων. Αν όμως αυτό «It’s all Greek» για τους τουρίστες, πόσο ελληνικό είναι για εμάς; Πόσο μας εκφράζει και πόσο μας τιμάει το διεθνές πλασάρισμα της χώρας μας ως μια πίστα με κακές μουσικές και θεάματα;
Παλαιότερα ήταν η Αντζελα Δημητρίου, που έκανε… διεθνή καριέρα στην Τουρκία και στις αραβικές χώρες. Τώρα γίνονται ουρές στη Βουλγαρία και όχι μόνο, για τον Βασίλη Καρρά και για τον Γιώργο Μαζωνάκη. Η Αννα Βίσση τραγουδάει στο Λονδίνο και στη Νέα Υόρκη, ο Ρέμος δίνει συναυλίες όπου παρίστανται πάμπλουτοι πετρελαιοπαραγωγοί και σταρ του Χόλιγουντ… Δεν είναι τα πρόσωπα που ενοχλούν, είναι το προϊόν που συνήθως παρέχουν απαράδεκτο. Μουσική χαμηλής ποιότητας που λειτουργεί δυσφημιστικά για μια χώρα με τόσο πλούσια και τόσο σημαντική παράδοση όπως η Ελλάδα.
Υπάρχουν πάντα και οι εξαιρέσεις, καλλιτέχνες που υπηρετούν το καλό τραγούδι και το ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο, εκείνοι όμως που κυρίως προβάλλονται, είναι οι δήθεν λαϊκοί που στην πραγματικότητα είναι οι άνθρωποι που με τις επιλογές τους σκότωσαν το λαϊκό τραγούδι. Τη δική τους Ελλάδα εξάγουμε όταν ρίχνουμε όλους τους προβολείς σε εμφανίσεις όπως αυτές που κάνουν ο Ρέμος στη Μύκονο και ο Καρράς στη Σόφια.
Κάτι τέτοιο πήγε, νομίζω, να πει προ μηνών η Ελένη Βιτάλη όταν δήλωνε: «Δεν μου αρέσει καθόλου η σημερινή λαϊκή σκηνή. Κινδυνεύει να χαθεί τελείως η ελληνική μουσική. (…) Η Πάολα βγάζει τον πισινό της… Βγαίνει ο Ρέμος και τα ρεμάκια του… Δεν έχω τίποτα με το παλικάρι αλλά κακά τα ψέματα, ούτε καλός τραγουδιστής είναι, τίποτα δεν είναι!».
Οι δηλώσεις της παρεξηγήθηκαν _ όχι άδικα, ξέφυγε, έγινε υπερβολικά προσβλητική _ γι΄ αυτό και μόλις της δόθηκε η ευκαιρία επιχείρησε να τα μαζέψει: « Ό,τι είπα, αφορούσε καθαρά τον πολιτισμό μας, όσον αφορά το λαϊκό τραγούδι με την ευρύτερη έννοια. Δεν είχα απολύτως τίποτα προσωπικά με κανέναν. (…) Τον Αντώνη Ρέμο δεν ήθελα να τον στεναχωρήσω. Όλη αυτή η γκλαμουριά δεν μου κάνει εμένα».
Αυτού του είδους όμως τη γκλαμουριά εξάγουμε ξανά, και στην Κουρσεβέλ, ως ελληνική διασκέδαση. Γιατί, κακά τα ψέματα, με όχημα την ελληνικότητά τους κάνουν τις εξόδους τους στο εξωτερικό οι Ρέμοι αυτής της χώρας. Μια ελληνικότητα διαστρεβλωμένη, που μεταφράζεται σε βλαχοπόπ τραγούδια, λουλουδοπόλεμο, σπασίματα και έξαλλο κέφι. Τους ίδιους αυτό τους βολεύει. Γιατί αυτό έμαθαν, πάνω σε αυτό έστησαν τις καριέρες τους, πιθανώς και γιατί στη δική τους ψυχή αυτό είναι η Ελλάδα. Αυτό, όμως, είναι η Ελλάδα;

Πόσο μας εκφράζει και πόσο μας τιμάει το διεθνές πλασάρισμα της χώρας μας ως μια πίστα με κακές μουσικές και θεάματα; Πόσο σουρεαλιστικό είναι κάνουν κάποιοι σκι έχοντας πληρώσει μια περιουσία και να ακούν το «Κομμένα πια τα δανεικά»;


17 Νοεμβρίου 2017

17 N "...αντισταθείτε.

No automatic alt text available.

στις μουσικές τα τούμπανα και τις παράτες
σ’ όλα τ’ ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι
σ’ όλους που γράφουν λόγους για την εποχή
δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα
στις κολακείες τις ευχές στις τόσες υποκλίσεις
από γραφιάδες και δειλούς για το σοφό αρχηγό τους...!~
Μιχάλης Κατσαρός
___
Γελοιογραφεί ο Carlos Latuff

16 Νοεμβρίου 2017

«Υπάρχουν πολεοδόμοι με 30 ακίνητα»


Αποκαλυπτική ήταν η παρέμβαση στον ραδιοφωνικό σταθμό «Realfm 97,8» του πρώην Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, Λέανδρου Ρακιντζή, σχετικά με τις πολεοδομικές αυθαιρεσίες, οι οποίες οδηγούν σε καταστροφικές πλημμύρες.

Υπάρχουν πολεοδόμοι με 30 ακίνητα», δήλωσε μεταξύ άλλων ο κ. Ρακιντζής, αναφέροντας επίσης πως ελάχιστοι πήγαν φυλακή (κυρίως σε Μύκονο και Σύρο) κι αυτό επειδή βρέθηκαν με κάποια εκατομμύρια που δεν μπορούσαν να δικαιολογήσουν.
«Δυστυχώς δεν υπάρχει έλεγχος, είναι σάπια τα πάντα», πρόσθεσε ο πρώην Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, ενώ συμπλήρωσε:
«Τα τετελεσμένα γεγονότα, δηλαδή να χτιστεί ένα σπίτι, είναι δύσκολο να το γκρεμίσεις γιατί πρέπει να το αποζημιώσεις, οι ευθύνες γρήγορα παραγράφονται, τις περισσότερες φορές αυτοί που εγκρίνουν έχουν πάρει σύνταξη, είναι ολόκληρη ιστορία. Κι όταν πιάσεις κάποιον υπάρχει το κλασικό: γιατί πιάνεις αυτόν κι όχι τους άλλους»...

14 Νοεμβρίου 2017

Λ7 Υπάρχουν !!!

 by Raskolnick

Ποιος θυμάται τον Μπαρουφάκη;

Ποιος θυμάται τις εποχές της αυταπάτης, τότε που o Γιάννης με το ένα “νι”, παρίστανε τον υπουργό οικονομικών. Τότε που σαν το παγώνι, άνοιγε τη βεντάλια του σε αναρίθμητες συνεντεύξεις στα διεθνή έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα της εποχής εκείνης της αφέλειας μας -γιατί αθωότητα, δεν την λες, το πράγμα φαινόταναπό νωρίς-νωρίς, αλλά ας είναι, που ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται. 

Να τι έλεγε επί λέξη, όπως σημειώνει η ΟΚΤΑΝΑ, στις 16 Φεβριουρίου 2015:

“We now have a very good database and know exactly how much capital is being transferred from Greece and deposited in accounts in Europe or other parts of the world. At least that is what the people in my department tell me. I’d know the exact figures if I weren’t forced to spend my time travelling around Europe begging for more breathing space. We have cases where someone transferred 1.5 billion euros to foreign accounts last year but for the last 20 years has only declared annual taxes on 5000 euros. How can that be? These lists existed but they were never utilised.”
 
Έλεγε πριν δύο χρόνια λοιπόν, στο γερμανικό “Stern”, πως τον διαβεβαίωναν οι υπηρεσίες του υπουργείου του, ότι διέθεταν μια πολύ καλή βάση δεδομένων, που περιείχε τα χρηματικά εμβάσματα από την Ελλάδα στο εξωτερικό. Αναφερόταν, χαρακτηριστικά, στην περίπτωση κάποιου που ενώ δήλωνε ετήσιο φορολογητέο εισόδημα πέντε χιλιάδων, έστειλε εκτός Ελλάδας, ενάμισι δισεκατομμύριο ευρώ. 
Άλλη μια μπαρούφα, ήταν κι αυτή, από τις πολλές που εκστομίζει κατά καιρούς, ο Γιάννης με το ένα “νι”, ίσως να σκεφτεί κανείς. Μπορεί να είναι κι έτσι, μπορεί όμως και όχι, ποιος να ξέρει να το πει, με βεβαιότητα… 
.Η περίπτωση του επίδοξου καναλάρχη που μάθαμε αυτές τις μέρες ότι δήλωνε εισόδημα τριακοσίων ευρώ τον μήνα κι ότι αυτός και η γυναίκα του ζούσαν με τόσα, μας θύμισε εκείνη τη δήλωση από τα παλιά. Μας θύμισε ότι λεφτά υπάρχουν. 
 .
Ακόμα χειρότερα που λεφτά υπάρχουν, μέσα σε απαίσιο κλίμα φρικτής οικονομικής ανέχειας. Σε περιβάλλον που η έλλειψη πόρων κι οι περικοπές του ελληνικού κράτους, καταντούν τα σχολεία να υπολειτουργούν και να γίνονται πάρκινγκ παιδιών, τα νοσοκομεία να ξεμένουν από γάζες και τους χαμηλοσυνταξιούχους να βλέπουν να τους κόβονται δεκάρικα και εικοσάρικα από τις συντάξεις τους,. 
 .
Λεφτά υπάρχουν, αλλά το δούλεμα συνεχίζεται ψιλό γαζί.

13 Νοεμβρίου 2017

Χειρουργική προσέγγιση σύνοψης της αλήθειας.

Ρίχνουμε στο καζάνι την Φώφη, μια Αυριανή με πρωτοσέλιδο τον Μητσοτάκη και τους Ναζί, μια αραβική μαντήλα, πράσινη πλαστική σημαία, φουλάρι αεροσυνοδού της Ολυμπιακής, ανακατεύουμε καλά ψέλνοντας «περήφανα νιάτα… τιμημένα γηρατειά…», και ραντίζουμε το χώμα. Το άλλο πρωί τα πρώτα βλαστάρια του λεφτόδεντρου θα έχουν φυτρώσει.

Η τελετή πρέπει να γίνει νύ
χτα με Πανσέληνο στην Ελούντα.
by X.X
Ps:Βεβαια και στην Μύκονο το καζάνι, η κάλπη ήθελα να πω ήταν στημένη στο κατάλληλο μέρος ,στο βαθύ Πασοκ της Διαφθοράς .
Πασοκ Shits sake.

12 Νοεμβρίου 2017

Οι Εκλογές για τον Νέο Φορέα στη Μύκονο.



Βλέποντας το που στήθηκε η Κάλπη σε (τοπικό επίπεδο) καταλαβαίνετε και που το πάνε οι εδώ Τοπάρχες της Σοσιαλοδεξιαs !!!






Μέχρι τη στιγμή αυτήν, πάνω από 120.000 πολίτες έχουν σπεύσει για να ψηφίσουν τον Αρχηγό του Νέου ΠΑΣΟΚ.
Νομιμοποιώντας τη Μεγάλη Ληστεία της χώρας, λησμονώντας ότι το κόμμα αυτό οδήγησε τη χώρα σε Ηθική και Οικονομική Χρεοκοπία.
Έσπευσαν να ψηφίσουν αδιαφορώντας για το τι θα γίνει με τα δανεικά κι αγύριστα του κόμματος, για τα χρέη του, για τα κλεμμένα.
Απλά, Ντροπή!! Δεν υπάρχει καμία Σωτηρία για τους Καμένους Εγκεφάλους της χώρας μας.
Τέλος, αν ήμασταν μία κανονική χώρα κι όχι η Κολομβία των Βαλκανίων όπου το 90% των Δικαστών κοιμούνται αγκαλιά με την Πολιτική και Οικονομική Μαφία, θα είχαν σπεύσει ήδη Εισαγγελείς να κατασχέσουν από το Ταμείο του ΠΑΣΟΚ τα 360.000 ευρώ που έχουν συγκεντρωθεί μέχρι τώρα σύμφωνα με τους διοργανωτές των εκλογών, έναντι των τεράστιων χρεών του κόμματος. Όπως κάνουν δηλαδή και με κάθε κοινό θνητό που χρωστάει.
Babis Nikop

11 Νοεμβρίου 2017

ΜΕΤΑΧΡΟΝΟΛΟΓΗΜΕΝΟ ΚΛΑΜΑ!


«Όταν θα διωχθεί κι ο τελευταίος Έλληνας από την Βόρειο Ήπειρο και ο Σύλλογος Κορυτσιωτών θα στεγάζεται σ' ένα γραφειάκι στον 5ο όροφο κάποιου κτηρίου της 3ης Σεπτεμβρίου, και κάθε χρόνο σε κάποια νταμάρια θα γίνεται η γιορτή με τις παραδοσιακές βορειοηπειρώτικες στολές, που θα χαιρετίζει ο Προκόπης Παυλόπουλος (κάποιος «Προκόπης Παυλόπουλος») μιλώντας για «αλησμόνητες πατρίδες», τότε θα εμφανιστούν και κάμποσοι «ευαισθητούληδες» σκηνοθέτες που άλλος θα κάνει μια ταινία για την Σταυρούλα της Χειμάρρας που «οι πολιτικές των Ισχυρών» την ξερίζωσαν απ’ τον τόπο της, άλλος θα βάζει τον ήρωά του να επιστρέφει στην περιοχή σε ένα «οδοιπορικό μνήμης» όπου θα ξανασυναντιέται με τoν παιδικό του έρωτα, την Μπλερίνα, την Αλβανοπούλα, κλπ κλπ.
Και η Πολιτεία θα τους χρηματοδοτεί πρόθυμα, και οι κριτικοί θα γράφουν ύμνους για τις «χαμηλών τόνων ελεγείες» και πολλά ακόμα τέτοια «ευαίσθητα» και «καλλιτεχνικά» θα γίνουν όταν θα έχει χαθεί για πάντα ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου.
Αλίμονο όμως σ’ εκείνον που θα θελήσει ΤΩΡΑ να κάνει μια ταινία για την Βόρειο Ήπειρο και τους διωγμούς που υφίσταται η ελληνική μειονότητα. Τα σαΐνια που «τρέχουν το μαγαζί του πολιτισμού» θα καγχάσουν, θα τον πουν φασίστα. Γιατί ο «««πνευματικός»»» και «««καλλιτεχνικός»»» κόσμος της χώρας έχει διδαχθεί να αναγνωρίζει ως «τέχνη» τη θυματοποίηση και την κλάψα. Κι έτσι έρχομαι στο κρίσιμο σημείο. Σκεφθείτε λιγάκι πόσο παρανοϊκό είναι αυτό. Να θεωρείται έντιμο, αξιοπρεπές, όμορφο, να θρηνείς για μια εθνική υπόθεση που χάθηκε, αλλά εθνικιστικό να την υπερασπίζεις για να μη χαθεί!!!! Σε ποια πνευματική σήψη βρίσκεται μια κοινωνία που αυτό θεωρείται φυσικό! Απλώς σκεφθείτε το».

Από Hariton Haritonidis